8 th tamil - இலக்கணம்

 

எதுகை

• சான்று (Examples): வாழ்க – ஏழ்கடல் – சூழ்கலி – வாழ்க
• விளக்கம் (Explanation): மேற்கண்ட சொற்களில் இரண்டாம் எழுத்து ('ழ்') ஒன்றி வந்துள்ளது. பாடலின் அடிகளிலோ அல்லது சீர்களிலோ முதல் எழுத்து அளவொத்து நிற்க (மாத்திரை அளவில் மாறுபடாமல்), இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி (ஒரே எழுத்தாக) வருவது எதுகைத்தொடை எனப்படும்.

மோனை

சான்று (Examples):

• வாழ்க – வாழிய
• வானம் – வண்மொழி
• எங்கள் – என்றென்றும்
• விளக்கம் (Explanation): மேற்கண்ட சொற்களில் முதல் எழுத்து ('வா/வ', 'எ') ஒன்றி வந்துள்ளது. இவ்வாறு அடிகளிலோ அல்லது சீர்களிலோ முதல் எழுத்து ஒன்றி வருவது மோனைத்தொடை எனப்படும்.

இயைபு

சான்று (Examples): வாழியவே, வையகமே, தமிழ்நாடே, தமிழ்மொழியே

• விளக்கம் (Explanation): பாடலின் அடிகளின் இறுதியில் வரும் சொற்கள் அல்லது எழுத்துகள் ஒரே ஓசையில் ('ஏ' என்ற ஓசையில்) முடிந்துள்ளன. இவ்வாறு செய்யுளின் இறுதியில் சொற்களோ, எழுத்துகளோ ஒத்த ஓசையிலோ ஒரே எழுத்திலோ முடிவது இயைபுத்தொடை எனப்படும்.

இரட்டுறமொழிதல் அணி

• இலக்கணம் (Definition): ஒரு சொல் அல்லது தொடர் இருபொருள் தருமாறு அமைவது இரட்டுறமொழிதல் அணி ஆகும்.
• வேறு பெயர் (இதனைச் சிலேடை என்றும் கூறுவர்.

சான்று விளக்கம் (Example Context)

• பாடலில் அமைந்துள்ள சில சொற்றொடர்களின் பொருள் தமிழ், கடல் ஆகிய இரண்டுக்கும் பொருந்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
• ஒரே பாடல் அடிகள் தமிழ்மொழிக்கும், கடல் ஆகிய இரண்டிற்கும் இரண்டு வெவ்வேறு பொருள்களைத் தருவதால், இஃது இரட்டுறமொழிதல் அணிக்குச் சான்றாக அமைகிறது.

ஓரெழுத்து ஒருமொழிகள் – 42

நன்னூலார் கூற்றுப்படி தமிழில் உள்ள ஓரெழுத்து ஒருமொழிகளின் எண்ணிக்கை 42 ஆகும். அவற்றின் வரிசைப்பட்டியல்:

• உயிர் எழுத்து (6): ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ
• மகர வரிசை (6): மா, மீ, மூ, மே, மை, மோ
• தகர வரிசை (5): தா, தீ, தூ, தே, தை
• பகர வரிசை (5): பா, பூ, பே, பை, போ
• நகர வரிசை (5): நா, நீ, நே, நை, நோ
• ககர வரிசை (4): கா, கூ, கை, கோ
• சகர வரிசை (4): சா, சீ, சே, சோ
• வகர வரிசை (4): வா, வீ, வை, வௌ
• யகர வரிசை (1): யா
• குறில் எழுத்து (2): நொ, து

குறிப்பு: 42 ஓரெழுத்து ஒருமொழிகளில் 40 நெடில் எழுத்துகளும், 2 குறில் எழுத்துகளும் (நொ, து) அடங்கும்.

எழுத்துகளின்  பிறப்பு

உயிரின் முயற்சியால் உடலின் உள்ளிருந்து எழும்பும் காற்றானது மார்பு, தலை, கழுத்து, மூக்கு ஆகிய நான்கு உறுப்புகளுள் ஒன்றில் பொருந்தி இதழ், நாக்கு, பல், மேல்வாய் ஆகிய உறுப்புகளின் தொழில்களால் வேறுவேறு ஒலிகளாகத் தோன்றுகின்றது. இதனையே எழுத்துகளின் பிறப்பு என்பர். எழுத்துகளின் பிறப்பினை இடப்பிறப்பு, முயற்சிப்பிறப்பு என இரண்டு வகையாகப் பிரிப்பர்.

எழுத்துகளின் இடப்பிறப்பு

• உயிர் எழுத்துகள் (12): கழுத்தை இடமாகக் கொண்டு பிறக்கின்றன.
• வல்லின மெய் எழுத்துகள் (6): மார்பை இடமாகக் கொண்டு பிறக்கின்றன.
• மெல்லின மெய் எழுத்துகள் (6): மூக்கை இடமாகக் கொண்டு பிறக்கின்றன.
• இடையின மெய் எழுத்துகள் (6): கழுத்தை இடமாகக் கொண்டு பிறக்கின்றன.
• ஆய்த எழுத்து (1): தலையை இடமாகக் கொண்டு பிறக்கிறது.

எழுத்துகளின் முயற்சிப்பிறப்பு

1. உயிர் எழுத்துகள்:

• அ, ஆ: வாயைத் திறக்கும் முயற்சியால் பிறக்கின்றன.
• இ, ஈ, எ, ஏ, ஐ: வாயைத் திறக்கும் முயற்சியுடன் நாக்கின் அடி ஓரமானது மேல்வாய்ப் பல்லைப் பொருந்தும் முயற்சியால் பிறக்கின்றன.
• உ, ஊ, ஒ, ஓ, ஔ: வாயைத் திறக்கும் முயற்சியுடன் இதழ்களைக் குவிப்பதால் பிறக்கின்றன.

2. மெய் எழுத்துகள்:

• க், ங்: நாவின் முதற்பகுதி, அண்ணத்தின் அடிப்பகுதியைப் பொருந்துவதால் பிறக்கின்றன.
• ச், ஞ்: நாவின் இடைப்பகுதி, நடுஅண்ணத்தின் இடைப்பகுதியைப் பொருந்துவதால் பிறக்கின்றன.
• ட், ண்: நாவின் நுனி, அண்ணத்தின் நுனிப்பகுதியைப் பொருந்துவதால் பிறக்கின்றன.
• த், ந்: மேல்வாய்ப் பல்லின் அடியை நாவின் நுனி பொருந்துவதால் பிறக்கின்றன.
• ப், ம்: மேல் இதழும் கீழ் இதழும் பொருந்துவதால் பிறக்கின்றன.
• ய்: இது நாவின் அடிப்பகுதி, மேல் வாயின் அடிப்பகுதியைப் பொருந்துவதால் பிறக்கிறது.
• ர், ழ்: இவை மேல்வாயை நாவின் நுனி வருடுவதால் பிறக்கின்றன.
• ல்: இது மேல்வாய்ப்பல்லின் அடியை நாவின் ஓரங்கள் தடித்து நெருங்குவதால் பிறக்கிறது.
• ள்: இது மேல்வாயை நாவின் ஓரங்கள் தடித்துத் தடவுதலால் பிறக்கிறது.
• வ்: இது மேல்வாய்ப்பல்லைக் கீழ்இதழ் பொருந்துவதால் பிறக்கிறது.
• ற், ன்: மேல்வாயை நாவின் நுனி மிகவும் பொருந்துவதால் பிறக்கின்றன.

3. சார்பெழுத்துகள்:

• ஆய்த எழுத்து தலையை இடமாகக் கொண்டு பிறக்கிறது.
• பிற சார்பெழுத்துகள் யாவும் தம்தம் முதல் எழுத்துகள் தோன்றும் இடங்களிலேயே அவை பிறப்பதற்குரிய முயற்சிகளைக் கொண்டு பிறக்கின்றன.

எதுகை (Consonance / Second-Letter Rhyme)

• சான்று: குந்த – கந்த – வெந்து – இந்த
• விளக்கம்: அடிகளிலோ அல்லது சீர்களிலோ முதல் எழுத்து அளவொத்து நிற்க, இரண்டாம் எழுத்து ('ந்த/ந்') ஒன்றி வருவது எதுகைத் தொடையாகும்.

மோனை (Alliteration / First-Letter Rhyme)

• சான்று:
• குந்த – கூரை
• வெந்து – வெம்பி
• விளக்கம்: அடிகளிலோ அல்லது சீர்களிலோ முதல் எழுத்து ('கு/கூ', 'வெ') ஒன்றி வருவது மோனைத் தொடையாகும்.

இயைபு (Rhyme / End Rhyme)

• சான்று: அடைந்தனையோ – குமைந்தனையோ
• விளக்கம்: செய்யுளின் அடியிலோ அல்லது சீரிலோ இறுதி எழுத்தோ அல்லது ஓசையோ ('யோ') ஒன்றி முடிவது இயைபுத் தொடையாகும்.

மயங்கொலிகள்

விளக்கம் (Definition)

உச்சரிப்பில் சிறிதளவு மட்டுமே வேறுபாடு உள்ள ஒலிகளை மயங்கொலிகள் என்கிறோம்.

தமிழில் உள்ள மயங்கொலி எழுத்துகள் 8 ஆகும்:

• ண, ன, ந
• ல, ள, ழ
• ர, ற

1. ண, ன, ந - எழுத்துகள்

• ண: நாவின் நுனி மேல்வாய் அண்ணத்தின் நடுப் பகுதியைத் தொடுவதால் ணகரம் பிறக்கிறது.
• ன: நாவின் நுனி மேல்வாய் அண்ணத்தின் முன் பகுதியைத் தொடுவதால் னகரம் பிறக்கிறது.
• ந: நாவின் நுனி மேல்வாய்ப் பல்லின் அடிப்பகுதியைத் தொடுவதால் நகரம் பிறக்கிறது.

இன எழுத்துகள் வழியிலான பெயர்கள்:

• ட், ண் (இன எழுத்துகள்)  டகரத்தை அடுத்து வரும் 'ண'கரம் டண்ணகரம் எனப்படும்.
• த், ந் (இன எழுத்துகள்)  தகரத்தை அடுத்து வரும் 'ந'கரம் தந்நகரம் எனப்படும்.
• ற், ன் (இன எழுத்துகள்)  றகரத்தை அடுத்து வரும் 'ன'கரம் றன்னகரம் எனப்படும்.

சொற்களில் ண, ன இடம்பெறும் வகை:

• ட் என்னும் எழுத்துக்கு முன் ண் வரும் (எ.கா: கண்டம், வண்டி, நண்டு).
• ற் என்னும் எழுத்துக்கு முன் ன் வரும் (எ.கா: மன்றம், நன்றி, கன்று).

பொருள் வேறுபாடு (Examples):

• பணம் – செல்வம்  பனம் – மரம்
• வாணம் – ஆகாயம்  வானம் – ஆகாயம் (அல்லது வெடி)
• பணி – வேலை  பனி – குளிர்ச்சி

2. ல, ள, ழ - எழுத்துகள்

• ல: நா (நாவின் இருபக்கங்கள் தடித்து) மேல் பற்களின் அடியைத் தொடுவதால் லகரம் தோன்றும்.
• ள: நா (நாவின் இருபக்கங்கள் தடித்து) மேல் அண்ணத்தின் நடுப்பகுதியைத் தொடுவதால் ளகரம் தோன்றும்.
• ழ: நாவின் நுனி மேல்நோக்கி வளைந்து வருவதால் ழகரம் தோன்றும். 'ழ' தமிழுக்கே உரித்தான சிறப்பு ஒலி. எனவே இதனைச் சிறப்பு ழகரம் என்று அழைக்கிறோம்.

பொருள் வேறுபாடு (Examples):

• விலை – பொருளின் மதிப்பு  விளை – உண்டாக்குதல்  விழை – விரும்பு
• இலை – செடியின் இலை  இளை – மெலிந்து போதல்  இழை – நூல் இழை

3. ர, ற - எழுத்துகள்

• ர: நாவின் நுனி மேல் அண்ணத்தின் முதல் பகுதியைத் தொட்டு வருடுவதால் ரகரம் தோன்றும். இது இடையின எழுத்து என்பதால் இடையின ரகரம் என்கிறோம்.
• ற: நாவின் நுனி மேல் அண்ணத்தில் மையப்பகுதியை உறுசுவதால் றகரம் தோன்றும். இது வல்லின எழுத்து என்பதால் வல்லின றகரம் என்கிறோம்.

உவமையணி குறள் எண்: 2

• இலக்கணம்: ஒரு பாடலில் உவமையும், உவமேயமும் இடம்பெற்று உவம உருபு வெளிப்படையாக வந்தால் அது உவமையணி ஆகும்.
• சான்று விளக்கம்:
• உவமை: பொருள்களின் எடையைத் துலாக்கோல் சரியாகக் காட்டும்.
• உவமேயம்: சான்றோர் நடுவுநிலைமையுடன் செயல்படுவர்.
• உவம உருபு: 'போல்' என்னும் உவம உருபு வெளிப்படையாக வந்துள்ளதால், இக்குறளில் உள்ளது உவமையணியாகும்.

இல்பொருள் உவமையணி (Illusive Simile - குறள் எண்: 3)

• இலக்கணம்: உலகில் இல்லாத ஒன்றை உவமையாகக் கூறுவது இல்பொருள் உவமையணி ஆகும்.
• சான்று விளக்கம்: புலியின் தோலைப் போர்த்திக்கொண்ட பசு என்பது உலகில் இல்லாத ஒன்று. அதனை உவமையாகக் கூறுவதால், இக்குறளில் உள்ளது இல்பொருள் உவமையணியாகும்.

பிரிதுமொழிதல் அணி (Analogy / Allegory - குறள் எண்: 10)

• இலக்கணம்: உவமையை மட்டும் கூறி, அதன் மூலம் கூறவந்த கருத்தை உணரவைப்பது பிரிதுமொழிதல் அணி எனப்படும்.
• சான்று விளக்கம்:
• உவமை: நிலத்தில் ஓடும் தேர் கடலில் ஓடாது; கடலில் ஓடும் கப்பல் நிலத்தில் ஓடாது.
• கருத்து (பொருள்): எவரும் தமக்குப் பொருத்தமில்லாத இடத்தில் வெற்றிபெற இயலாது என்பது குறிப்பாக உணர்த்தப்படுகிறது.
• எனவே, இக்குறளில் பிரிதுமொழிதல் அணி இடம்பெற்றுள்ளது.

எதுகை (Consonance / Second-Letter Rhyme)

சான்றுகள் (Examples):

• ஆற்றுதல் – போற்றுதல்
• அறிவு – செறிவு
• நிறை – முறை – பொறை

விளக்கம் (Explanation):

• பாடலின் அடிகளிலோ அல்லது சீர்களிலோ முதல் எழுத்து அளவொத்து நிற்க (மாத்திரை அளவில் மாறுபடாமல்), இரண்டாம் எழுத்து ('ற்', 'றி', 'றை') ஒன்றி வருவது எதுகைத் தொடை ஆகும்.

எதுகை (Consonance / Second-Letter Rhyme)

• சான்று: கத்தியை – புத்தியை
• விளக்கம்: முதல் எழுத்து அளவொத்து நிற்க, இரண்டாம் எழுத்து ('த்') ஒன்றி வருவது எதுகைத் தொடையாகும்.

மோனை (Alliteration / First-Letter Rhyme)

• சான்றுகள்:
• கத்தியை – கண்ணியம்
• ஆத்திரம் – அறிவுக்கு
• மன்னிக்க – மாணிக்க
• விளக்கம்: பாடலின் அடிகளிலோ அல்லது சீர்களிலோ முதல் எழுத்து ('க', 'ஆ/அ', 'ம/மா') ஒன்றி வருவது மோனைத் தொடையாகும்.

இயைபு (Rhyme / End Rhyme)

• சான்றுகள்:
• தீட்டு – காட்டு
• வேலைகொடு – பாதைவிடு
• விளக்கம்: செய்யுளின் அடிகளின் அல்லது சீர்களின் இறுதியில் ஒரே எழுத்தோ அல்லது ஓசையோ ('டு') ஒன்றி முடிவது இயைபுத் தொடையாகும்.

 

வினைமுற்று

வினைச்சொல் & வினைமுற்று (Definition)

• வினைச்சொல்: ஒன்றன் செயலைக் குறிக்கும் சொல் வினைச்சொல் எனப்படும் (எ.கா: படித்தான், ஆடுகின்றாள்).
• வினைமுற்று: பொருள் முற்றுப் பெற்ற வினைச்சொற்களை முற்றுவினை அல்லது வினைமுற்று என்பர் (எ.கா: மலர்விழி எழுதினாள், கண்ணன் பாடுகிறான்). வினைமுற்று ஐந்து பால், மூன்று காலம், மூன்று இடம் ஆகிய அனைத்திலும் வரும்.
• வகைகள்: வினைமுற்று தெரிநிலை வினைமுற்று, குறிப்பு வினைமுற்று என இருவகைப்படும்.

1. தெரிநிலை வினைமுற்று

ஒரு செயல் நடைபெறுவதற்குச் செய்பவர், கருவி, நிலம், செயல், காலம், செய்பொருள் ஆகிய ஆறும் முதன்மையானவை ஆகும். இவை ஆறும் வெளிப்படுமாறு அமைவது தெரிநிலை வினைமுற்று எனப்படும்.

• சான்று: மாணவி கட்டுரை எழுதினாள்.
• செய்பவர்: மாணவி
• கருவி: தாளும் எழுதுகோலும்
• நிலம்: பள்ளி
• காலம்: இறந்தகாலம்
• செய்பொருள்: கட்டுரை
• செயல்: எழுதுதல்

2. குறிப்பு வினைமுற்று

பொருள், இடம், காலம், சினை, குணம், தொழில் ஆகியவற்றில் ஒன்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு காலத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டாது செய்பவரை மட்டும் வெளிப்படையாகக் காட்டும் வினைமுற்று குறிப்பு வினைமுற்று எனப்படும்.

• பொருள்: பொன்னன்
• இடம்: தென்னாட்டார்
• காலம்: ஆதிரையான்
• சினை: கண்ணன்
• பண்பு (குணம்): கரியன்
• தொழில்: எழுத்தன்

பிற வகை வினைமுற்றுகள்

1. ஏவல் வினைமுற்று: தன்முன் உள்ள ஒருவரை ஒரு செயலைச் செய்யுமாறு ஏவும் (கட்டளையிடும்) வினைமுற்று ஏவல் வினைமுற்று எனப்படும். இது ஒருமை, பன்மை ஆகிய இருவகைகளில் வரும்.

• ஒருமை: எழுது
• பன்மை: எழுதுமின் (இக்கால வழக்கில் 'எழுதுங்கள்')

2. வியங்கோள் வினைமுற்று: வாழ்த்துதல், வைதல், விதித்தல், வேண்டல் ஆகிய பொருள்களில் வரும் வினைமுற்று வியங்கோள் வினைமுற்று எனப்படும்.

• சிறப்புகள்: இரு திணைகளையும் (உயர்திணை, அஃறிணை), ஐந்து பால்களையும், மூன்று இடங்களையும் காட்டும்.
• விகுதிகள்: க, இய, இயர், அல் போன்றவை (எ.கா: வாழ்க, ஒழிக, வாழியர், வாரல்).

ஏவல் வினைமுற்றுக்கும் வியங்கோள் வினைமுற்றுக்கும் உள்ள வேறுபாடுகள்

ஏவல் வினைமுற்று	வியங்கோள் வினைமுற்று
முன்னிலையில் வரும்.	இருதிணை, ஐம்பால், மூவிடங்களுக்கும் பொதுவாய் வரும்.
ஒருமை, பன்மை வேறுபாடு உண்டு.	ஒருமை, பன்மை வேறுபாடு இல்லை.

 

நிறுத்தக்குறிகள்

1. காற்புள்ளி ( , ) - Comma

• பொருள்களை எண்ணும் இடங்களில் வரும்.
• எ.கா: குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை ஆகியன ஐந்திணைகள்.
• கடிதத்தில் விளி முன் வரும்.
• எ.கா: அன்புள்ள நண்பா,
• வினையெச்சங்களுக்குப் பின் வரும்.
• எ.கா: பொழிலன் தோட்டத்திற்குச் சென்று, வாழை இலை பறித்து வந்தான்.
• மேற்கோள் குறிகளுக்கு ( " ) முன் வரும்.
• எ.கா: குழந்தையை நிலவைப் பார்த்து, "நிலா நிலா ஓடி வா" என்று பாடியது.
• முகவரியில் இறுதி வரி நீங்க ஏனைய வரிகளின் இறுதியில் வரும்.
• எ.கா: ச. ஆண்டவன், எண் 41, காமராசர் தெரு, திருவள்ளூர்.

2. அரைப்புள்ளி ( ; ) - Semicolon

• ஒரே எழுவாயில் பல வாக்கியங்கள் தொடரும் இடத்தில் வரும்.
• எ.கா: கரிகாலன் கங்கை வரை படையெடுத்துச் சென்றான்; பகை வேந்தருடன் போரிட்டான்.
• உடன்பாட்டு எதிர்ப்பாட்டுக் கருத்துகளை ஒன்றாகக் கூறும் இடத்தில் வரும்.
• எ.கா: நல்லவன் வாழ்வான்; தீயவன் தாழ்வான்.

3. முக்காற்புள்ளி ( : ) - Colon

• சிறு தலைப்பான தொகைச் சொல்லை விரித்துக் கூறும் இடத்தில் வரும்.
• எ.கா: முத்தமிழ் : இயல், இசை, நாடகம்.

4. முற்றுப்புள்ளி ( . ) - Full Stop

• சொற்றொடரின் இறுதியில் வரும்.
• எ.கா: கல்வியே மனிதனின் வாழ்வை உயர்த்தும்.
• சொற்குறுக்கங்களை அடுத்து வரும்.
• எ.கா: திரு.வி.க.  மா.க.அ.  ஊ.ஒ.ந.நி.பள்ளி
• பெயரின் தலைப்பெழுத்தை அடுத்து வரும்.
• எ.கா: நெ. து. சுந்தரவடிவேலு

5. வினாக்குறி ( ? ) - Question Mark

• வினாப்பொருளை உணர்த்தும் வாக்கியத்தின் இறுதியில் இட வேண்டும்.
• எ.கா: சேக்கிழார் எழுதிய நூல் எது?

6. வியப்புக் குறி ( ! ) - Exclamation Mark

• மகிழ்ச்சி, வியப்பு, அச்சம், அவலம், இரங்கல் முதலான உணர்ச்சியை வெளியிடும் இடங்களில் இட வேண்டும்.
• எ.கா: தமிழின் இனிமைதான் என்னே! (வியப்பு)
• எ.கா: பாம்பு! பாம்பு! (அச்சம்)
• எ.கா: அந்தோ! இயற்கை அழிகிறதே! (அவலம்)

7. ஒற்றை மேற்கோள் குறி ( ' ' ) - Single Quotation Mark

• தனிச் சொல்லையோ தனி எழுத்தையோ விளக்கிக் காட்டும்பொழுதும், இரட்டை மேற்கோள் குறியில் இன்னொரு கூற்று உட்பட்டு வரும்பொழுதும் பயன்படும்.
• எ.கா: 'நல்ல' என்பது குறிப்புப் பெயரெச்சம் ஆகும்.
• எ.கா: கூட்டத்தின் தலைவர், "அறிஞர் அண்ணா அவர்கள் இப்போது 'தலைப்பிள்ளை' என்னும் தலைப்பில் பேசுவார்" என்று அறிவித்தார்.

8. இரட்டை மேற்கோள் குறி ( " " ) - Double Quotation Mark

• நேர்க்கூற்றுகளிலும் செய்யுள் அடிகளையோ பொன்மொழிகளையோ குறிப்பிடும் இடங்களிலும் பயன்படும்.
• எ.கா: திரு.வி.க. மாணவர்களிடம், "தமிழ்க் காப்பியங்களைப் படியுங்கள்; இன்பம் நுகருங்கள்" என்று கூறினார்.

பயிற்சி வினாக்கள் - விடைகள்

அ) பின்வரும் தொடர்களில் உரிய இடங்களில் நிறுத்தக்குறிகளை இடுக:

1. பூக்கள் நிறைந்த இடம் சோலை ஆகும்
• விடை: பூக்கள் நிறைந்த இடம் சோலை ஆகும்.
2. திருக்குறள் அறம் பொருள் இன்பம் என்னும் முப்பால் பகுப்புக் கொண்டது
• விடை: திருக்குறள் அறம், பொருள், இன்பம் என்னும் முப்பால் பகுப்புக் கொண்டது.
3. தமிழ்மொழி செம்மையானது வலிமையானது இளமையானது
• விடை: தமிழ்மொழி செம்மையானது; வலிமையானது; இளமையானது.
4. கபிலன் தன் தந்தையிடம் இன்று மாலை விளையாட போகட்டுமா என்று கேட்டான்
• விடை: கபிலன் தன் தந்தையிடம், " illuminateஇன்று மாலை விளையாடப் போகட்டுமா?" என்று கேட்டான்.
5. திரு வி க எழுதிய பெண்ணின் பெருமை என்னும் நூல் புகழ்பெற்றது
• விடை: திரு. வி. க. எழுதிய 'பெண்ணின் பெருமை' என்னும் நூல் புகழ்பெற்றது.

அடிவகை

விளக்கம் (Explanation): இப்பாடலின் ஒவ்வொரு அடியிலும் நான்கு சீர்கள் இடம் பெற்றுள்ளன. இவ்வாறு நான்கு சீர்களைக் கொண்ட அடி அளவடி (அல்லது நேரடி) எனப்படும்.

எச்சம்

அடிப்படை விளக்கம் பொருள் முற்றுப்பெறாமல் எஞ்சி நிற்கும் சொல் எச்சம் எனப்படும். இது பெயரெச்சம், வினையெச்சம் என இருவகைப்படும்.

1. பெயரெச்சம் (Relative Participle)

பெயரைக் கொண்டு முடியும் எச்சம் பெயரெச்சம் எனப்படும். பெயரெச்சம் முக்காலத்திலும் வரும்.

• எ.கா: எழுதிய பாடல் (இறந்தகாலம்), எழுதுகின்ற பாடல் (நிகழ்காலம்), எழுதும் பாடல் (எதிர்காலம்).

பெயரெச்சம் இரண்டு வகைப்படும்:

• தெரிநிலைப்பயரெச்சம்: செயலையும் காலத்தையும் வெளிப்படையாகக் காட்டும் பெயரெச்சம்.
• எ.கா: எழுதிய கடிதம் ('எழுதுதல்' எனும் செயலையும் இறந்தகாலத்தையும் தெளிவாக உணர்த்துகிறது).
• குறிப்புப் பெயரெச்சம்: செயலையோ காலத்தையோ தெளிவாகக் காட்டாமல், பண்பினை மட்டும் குறிப்பாகக் காட்டும் பெயரெச்சம்.
• எ.கா: சிறிய கடிதம் ('சிறிய' என்னும் பண்பை மட்டும் உணர்த்துகிறது).

2. வினையெச்சம் (Verbal Participle)

வினைமுற்றைக் கொண்டு முடியும் எச்சம் வினையெச்சம் எனப்படும்.

• எ.கா: படித்து முடித்தான், படித்து வியந்தான்.

வினையெச்சம் இருவகைப்படும்:

• தெரிநிலை வினையெச்சம்: செயலையும் காலத்தையும் வெளிப்படையாகக் காட்டும் வினையெச்சம்.
• எ.கா: எழுதி வந்தான் ('எழுதுதல்' எனும் செயலையும் இறந்தகாலத்தையும் காட்டுகிறது).
• குறிப்பு வினையெச்சம்: காலத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டாமல், மெல்ல (பண்பு) போன்ற குறிப்பால் உணர்த்தி வரும் வினையெச்சம்.
• எ.கா: மெல்ல வந்தான் ('மெல்ல' என்னும் பண்பை உணர்த்துகிறது).

3. முற்றெச்சம் (Participial Finite Verb)

ஒரு வினைமுற்றுச் சொல் தன் பொருள் தராமல், எச்சப்பொருளைத் தந்து மற்றொரு வினைமுற்றைக் கொண்டு முடிவது முற்றெச்சம் எனப்படும்.

• சான்று: வள்ளி படித்தனன் மகிழ்ந்தாள்.
• விளக்கம்: இத்தொடரில் 'படித்தனன்' என்னும் சொல் 'படித்தான்' என்ற வினைமுற்றுப் பொருளைத் தராமல், 'படித்து' என்னும் வினையெச்சப் பொருளைத் தந்து, 'மகிழ்ந்தாள்' என்னும் மற்றொரு வினைமுற்றைக் கொண்டு முடிந்துள்ளது.

அடி வகை

• அளவடி: ஒவ்வொரு குறட்பாவிலும் முதலடி நான்கு சீர்களைக் கொண்டுள்ளதால் இஃது அளவடி ஆகும்.
• சிந்தடி: இரண்டாம் அடி மூன்று சீர்களைக் கொண்டுள்ளதால் இது சிந்தடி ஆகும்.

சொற்பொருள் பின்வருநிலை அணி (Word and Meaning Reiterative Figure - குறள் எண்: 8)

• இலக்கணம்: ஒரு செய்யுளில் ஒரே சொல் மீண்டும் மீண்டும் வந்து, ஒரே பொருளைத் தந்தால் அது சொற்பொருள் பின்வருநிலை அணி ஆகும்.
• சான்று விளக்கம்:
• 'சொல்' என்னும் சொல் ஒரே பொருளில் மீண்டும் மீண்டும் வந்துள்ளதால், இக்குறளில் உள்ளது சொற்பொருள் பின்வருநிலை அணி ஆகும்.

வினையால் அமையும் தொடர்கள்

1. தன்வினை (Subjective / Direct Action)

• இலக்கணம்: எழுவாய், ஒரு வினையைத் தானே செய்தால் அது தன்வினை ஆகும். இதில் செயலின் பயன் எழுவாயைச் (செய்பவரைச்) சேரும்.
• சான்று: செல்வி கடலைக் கண்டாள்.
• விளக்கம்: இத்தொடரில் செல்வி என்னும் எழுவாய், கடலைத் தானே கண்டதனால் இது தன்வினைத் தொடராகும்.

2. பிறவினை (Causative Action)

• இலக்கணம்: எழுவாய், ஒரு வினையைத் தானே செய்யாமல் பிறரைச் செய்ய வைத்தால் அது பிறவினை ஆகும். இதில் செயலின் பயன் செய்பவரையன்றி, பிறரைச் சேரும்.
• சான்றுகள்:
• செல்வி கடலைக் காண்பித்தாள்.
• செல்வி கடலைக் காணவைத்தாள்.
• விளக்கம்: இத்தொடர்களில் செல்வி என்னும் எழுவாய், பிறரைக் காண வைத்ததால் இவை பிறவினைத் தொடர்களாகும்.

தன்வினை - பிறவினை ஒப்பீடு:

தன்வினை	பிறவினை
திருந்து	திருத்து
ஓடு	ஓட்டு
நட	நடத்து
உருள்	உருட்டு

(குறிப்பு: தமிழ் படப்பகுதியில் உள்ள அட்டவணையிலிருந்து.)

3. செய்வினை (Active Voice)

• இலக்கணம்: செய்பவரை முதன்மைப்படுத்தும் வினை செய்வினை ஆகும்.
• தொடர் அமைப்பு: எழுவாய் + செயப்படுபொருள் + பயனிலை என்னும் வரிசையில் அமையும்.
• வேற்றுமை உருபு: செயப்படுபொருளுடன் இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு ('ஐ') மறைந்தோ வெளிப்பட்டோ வரும்.
• சான்றுகள்:
• கயல்விழி கதை படித்தாள் (உருபு மறைந்து வந்தது).
• கயல்விழி கதையைப் படித்தாள் (இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு 'ஐ' வெளிப்பட்டு வந்தது).

4. செயப்பாட்டுவினை (Passive Voice)

• இலக்கணம்: செயப்படுபொருளை முதன்மைப்படுத்தும் வினை செயப்பாட்டுவினை ஆகும்.
• தொடர் அமைப்பு: செயப்படுபொருள் + எழுவாய் + பயனிலை என்னும் வரிசையில் அமையும்.
• வேற்றுமை உருபு & துணைவினை: எழுவாயோடு 'ஆல்' என்ற மூன்றாம் வேற்றுமை உருபு சேர்ந்து வரும். பயனிலையோடு 'படு', 'பட்டது' போன்ற துணைவினைகளுள் ஒன்று சேர்ந்து வரும்.
• சான்று: கதை கயல்விழியால் படிக்கப்பட்டது.

இடைச்சொல், உரிச்சொல்

தமிழில் சொற்கள் பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், இடைச்சொல், உரிச்சொல் என நான்கு வகைப்படும்.

1. இடைச்சொல் (Part of Speech - Functional/Connecting Words)

• இலக்கணம்: பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல் ஆகிய இரண்டிற்கும் முன்னாலோ பின்னாலோ இணைந்து நின்று அச்சொற்களின் பொருளை வெளிப்படுத்தும் சொற்கள் இடைச்சொற்கள் எனப்படும். இவை தனித்து இயங்கும் ஆற்றல் அற்றவை; பெரும்பாலும் இருசொற்களுக்கு இடையே வருவதால் இடைச்சொற்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன.
• சிறப்பு: பெயர், வினைச் சொற்களைப் போல தமிழில் இடைச்சொற்கள் மிகுதியாக இல்லை. இருப்பினும், இடைச்சொற்களே மொழியின் பயன்பாட்டை முழுமையாக்குகின்றன.

இடைச்சொற்களின் வகைகள் சில:

• வேற்றுமை உருபுகள்: ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண்
• எ.கா: அவனைக் கண்டேன் (ஐ), மதுரைக்குச் சென்றேன் (கு)
• விகுதிகள்: ஏன், ஆன், ஆன், ஆர், தல் போன்றவை
• எ.கா: வந்தேன் (ஏன்), பாடுதல் (தல்)
• சாரியைகள்: அத்து, அற்று, அம்
• எ.கா: மரத்தை (அத்து), புளியங்காம் (அம்)
• உவம உருபுகள்: போல, போன்ற, மாதிரி
• எ.கா: புலிபோலப் பாய்ந்தான் (போல), தேன்மாதிரி உரை (மாதிரி)
• சொல்லுருபுகள்: மூலம், கொண்டு, இருந்து, பற்றி, வரை
• எ.கா: தூதுவன் மூலம் செய்தி அனுப்பினான் (மூலம்), கம்பரைப் பற்றி உரையாடினான் (பற்றி)

2. உரிச்சொல் (Qualifying Words / Modifiers)

• இலக்கணம்: பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல் ஆகியவற்றின் தன்மையை மிகுதிப்படுத்த வருவது உரிச்சொல் ஆகும். இது பெயருக்கும் வினைக்கும் அடைமொழியாக வரும்.
• சான்றுகள்:
• சால் - சாலச்சிறந்தது
• கூர் - கூர்மை/கூர்படை
• உறு - உறுபசி
• கழி - கழிபேர உவகை
• தவ - தவச்சிறிது
• மா - மாநகர்

உரிச்சொற்களின் சிறப்பு இயல்புகள்:

• ஒரு சொல் பல பொருட்களுக்கு உரிமையாய் வருதல்:
• 'கடி' என்னும் ஒரே உரிச்சொல் மணம், காவல், விரைவு, கூர்மை எனப் பல பொருள்களைத் தருகிறது.
• எ.கா: கடிமலர் (மணம்), கடிநகர் (காவல்), கடிவிடுதும் (விரைவு), கடிநுனி (கூர்மை).
• பல சொற்கள் ஒரு பொருளுக்கு உரிமையாய் வருதல்:
• உறு, தவ, நனி என்ற மூன்று உரிச்சொற்களும் 'மிகுதி' என்னும் ஒரே பொருளில் வருகின்றன.
• எ.கா: உறுபசி, தவச்சிறிது, நனிநன்று.

செய்யுள் தொடை நயங்கள்

1. எதுகைத் தொடை (Consonance / Rhyme in Second Letter)

• விளக்கம்: முதலெழுத்து அளவொத்து நிற்க, இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி அமைவது எதுகை ஆகும்.
• சான்றுகள்:
• கள்ள – உள்ளிருக்கும்
• காசை – ஆசை

2. மோனைத் தொடை (Alliteration in First Letter)

• விளக்கம்: சீர்களிலோ அடிகளிலோ முதலெழுத்து ஒன்றி அமைவது மோனை ஆகும்.
• சான்று: கள்ள – கருத்துகளை – கட்டோடு

3. முரண்தொடை (Antithesis / Contrast)

• விளக்கம்: சொற்கள் எதிரெதிர் பொருளில் அமைவது முரண்தொடை ஆகும்.
• சான்று: விரும்பி – விரும்பாது (எதிர்ச்சொற்களாக அமைந்துள்ளன).

வேற்றுமை

இலக்கணம்: பெயர்ச்சொல்லின் பொருளை வேறுபடுத்தும் முறைமை வேற்றுமை எனப்படும். இதற்காகப் பெயர்ச்சொல்லுடன் இணையக்கூடிய இடைச்சொற்களை வேற்றுமை உருபுகள் என்பர்.

சொல்லுருபுகள் & வேற்றுமை மயக்கம்:

• சொல்லுருபுகள்: சில இடங்களில் உருபுகளுக்குப் பதிலாக முழுச்சொற்களே வேற்றுமை உருபாக வருவது உண்டு (எ.கா: ஓவியர் தூரிகையால் ஓவியம் தீட்டினார் - 'ஆல்' உருபு; ஓவியர் தூரிகை கொண்டு ஓவியம் தீட்டினார் - 'கொண்டு' சொல்லுருபு).
• வேற்றுமை மயக்கம்: ஒரு வேற்றுமை உருபு வரவேண்டிய இடத்தில் வேறொரு வேற்றுமை உருபு வந்து, அதே பொருளைத் தருவது வேற்றுமை மயக்கம் எனப்படும்.

வேற்றுமையின் வகைகள்

வேற்றுமை எட்டு வகைப்படும்:

1. முதல் வேற்றுமை (எழுவாய் வேற்றுமை):
• உருபு: இல்லை.
• விளக்கம்: எழுவாயுடன் வேற்றுமை உருபுகள் எதுவும் இணையாமல் இயல்பாக நின்று பொருள் தருவது.
• எ.கா: பாவை வந்தாள்.
2. இரண்டாம் வேற்றுமை (செயப்படுபொருள் வேற்றுமை):
• உருபு: 'ஐ'
• பொருள்கள் (6 வகை):
• ஆக்கல் – கபிலர் கரையை உருவாக்கினார் / கபிலர் கபிலபரணையைக் கட்டினார்.
• அழித்தல் – பெரியார் மூடநம்பிக்கைகளை ஒழித்தார்.
• அடைதல் – கோவலன் மதுரையை அடைந்தான்.
• நீத்தல் – காமராசர் பதவியைத் துறந்தார்.
• ஒத்தல் – தமிழ் நமக்கு உயிரைப் போன்றது.
• உடைமை – வள்ளுவர் பெரும்புகழை உடையவர்.
3. மூன்றாம் வேற்றுமை:
• உருபுகள்: ஆல், ஆன், ஒடு, ஓடு
• பொருள்கள்:
• ஆல், ஆன்: கருவிப்பொருள், கருத்தாப்பொருள் (முதற்கருவி, துணைக்கருவி; ஏவுதல் கருத்தா, இயற்றுதல் கருத்தா).
• ஒடு, ஓடு: உடனிகழ்ச்சிப் பொருள் (எ.கா: தாயோடு குழந்தை சென்றது).
4. நான்காம் வேற்றுமை:
• உருபு: 'கு' (இத்துடன் 'ஆக' எனும் சொல்லுருபும் சேர்ந்து வருவது உண்டு).
• பொருள்கள்: கொடை, பகை, நட்பு, தகுதி, அதுவாதல், பொருட்டு, முறை, எல்லை.
• எ.கா: முல்லைக்குத் தேர் கொடுத்தான் (கொடை), கபிலருக்கு நண்பர் பரணர் (நட்பு).
5. ஐந்தாம் வேற்றுமை:
• உருபுகள்: இன், இல்
• பொருள்கள்: நீங்கல், ஒப்பு, எல்லை, ஏது.
• எ.கா: தலையின் இழிந்த மயிர் (நீங்கல்), தமிழ்நாட்டின் கிழக்கு வங்கக்கடல் (எல்லை).

ஆறாம் வேற்றுமை (Genitive / Possessive Case)

• உருபுகள்: அது, ஆது, அ ஆகியவை ஆறாம் வேற்றுமை உருபுகள் ஆகும்.
• பொருள்: இவ்வேற்றுமை உரிமைப் பொருளில் (கிழமைப் பொருள்) வரும்.
• சான்று: இராமனது வில், நண்பனது கை.
• குறிப்பு: ஆது, அ ஆகிய உருபுகளை இக்காலத்தில் பயன்படுத்துவது இல்லை.

ஏழாம் வேற்றுமை (Locative Case)

• உருபுகள்: உரிய உருபு கண். இவை தவிர மேல், கீழ், கால், இல், இடம் போன்ற உருபுகளும் உண்டு.
• பொருள்: இடம், காலம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கும் சொற்களில் ஏழாம் வேற்றுமை உருபு இடம்பெறும்.
• சான்று: எங்கள் ஊரின் கண் மழை பெய்தது (இடம்), இரவின்கண் மழை பெய்தது (காலம்).

தெரிந்து தெளிவோம் (இல் - உருபு விளக்கம்):

'இல்' என்னும் உருபு ஐந்தாம் வேற்றுமையிலும் ஏழாம் வேற்றுமையிலும் உண்டு. நீங்கல் பொருளில் வந்தால் ஐந்தாம் வேற்றுமை என்றும், இடப் பொருளில் வந்தால் ஏழாம் வேற்றுமை என்றும் கொள்ள வேண்டும்.

எட்டாம் வேற்றுமை (Vocative Case / விளி வேற்றுமை)

• பொருள்: இது விளிப்பொருளில் (அழைத்தல்) வரும். படர்க்கைப் பெயரை முன்னிலைப் பெயராக மாற்றி அழைப்பதையே விளி வேற்றுமை என்கிறோம்.
• உருபு: இவ்வேற்றுமைக்கென்று தனியே உருபு கிடையாது. பெயர்கள் திரிந்து வழங்குவது உண்டு.
• சான்று: அண்ணன் என்பது அண்ணா என்றும், புலவர் என்பது புலவரே என்றும் மாறி வழங்குவது எட்டாம் வேற்றுமை ஆகும்.

வேற்றுமை உருபுகளும் அவற்றின் பொருள்களும் (தொகுப்பு அட்டவணை)

வேற்றுமை	உருபு	சொல்லுருபு	பொருள்
முதல் (எழுவாய்) வேற்றுமை	-	ஆனவன், ஆவான், ஆகின்றவன்	பயனிலை ஏற்றல்
இரண்டாம் வேற்றுமை	ஐ	-	செயப்படுபொருள்
மூன்றாம் வேற்றுமை	ஆல், ஆன், ஒடு, ஓடு	கொண்டு, வைத்து, உடன், கூட	கருவி, கருத்தா, உடனிகழ்ச்சி
நான்காம் வேற்றுமை	கு	ஆக, பொருட்டு, நிமித்தம்	கொடை, பகை, நட்பு, தகுதி, அதுவாதல், பொருட்டு, முறை, எல்லை
ஐந்தாம் வேற்றுமை	இல், இன்	இலிருந்து, நின்று, காட்டிலும், பார்க்கிலும்	நீங்கல், ஒப்பு, எல்லை, ஏது
ஆறாம் வேற்றுமை	அது, ஆது, அ	உடைய	கிழமை (உரிமை)
ஏழாம் வேற்றுமை	கண்	-	இடம், காலம்
எட்டாம் (விளி) வேற்றுமை	-	-	விளி (அழைத்தல்)

 

செய்யுள் தொடை நயங்கள்

1. எதுகைத் தொடை (Consonance / Rhyme in Second Letter)

• இலக்கணம்: முதலெழுத்து அளவொத்து நிற்க (மாத்திரை அளவில் ஒத்து நிற்க), இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி அமைவது எதுகை ஆகும்.
• சான்றுகள்:
• தீர்வனவும் – ஊர்வனவும் – யார்வினவும் – நேர்வனவே
• பேர்தற்கு – தீர்தற்கு – ஓர்தல் – பேர்த்த

2. முரண்தொடை (Antithesis / Contrast)

• இலக்கணம்: சொற்கள் அல்லது கருத்துகள் ஒன்றுக்கொன்று எதிரெதிராக அமையத் தொடுப்பது முரண்தொடை ஆகும்.
• சான்று: தீர்பனவும் – தீராத் திறத்தனவும்

 

புணர்ச்சி

அடிப்படைக் கருத்துகள்:

• நிலைமொழி: நிலைத்து நிற்கும் முதல் சொல்.
• வருமொழி: நிலைமொழியோடு வந்து சேரும் இரண்டாம் சொல்.
• புணர்ச்சி: நிலைமொழியின் இறுதி எழுத்தும், வருமொழியின் முதல் எழுத்தும் இணைவதைப் புணர்ச்சி என்பர்.

1. நிலைமொழி ஈறு & வருமொழி முதல் வகைப்பாடு

• உயிரீற்றுப் புணர்ச்சி: நிலைமொழியின் இறுதி எழுத்து உயிர் மெய்யாக இருந்தாலும் அதன் ஈற்று ஒலி உயிரெழுத்தாக அமைவது (எ.கா: சிலை + அழகு  சிலை என்பதன் ஈறு 'லை' = ல் + ஐ).
• உயிர்முன் உயிர்: சிலை + அழகு
• உயிர்முன் மெய்: வாழை + காய்
• மெய்யீற்றுப் புணர்ச்சி: நிலைமொழியின் இறுதி எழுத்து மெய்யெழுத்தாக அமைவது.
• மெய்முன் உயிர்: மண் + அழகு
• மெய்முன் மெய்: கடல் + அலை

2. இயல்புப் புணர்ச்சி (Natural Combination)

• இலக்கணம்: நிலைமொழியும் வருமொழியும் எவ்வித மாற்றமும் இன்றி இயல்பாக இணைவது இயல்புப் புணர்ச்சி ஆகும்.
• சான்றுகள்:
• தாய் + மொழி = தாய்மொழி
• உடல் + அம்பலம் = உடலம்பலம் (இங்கு 'ல் + அ = ல' என இணைவது இயல்பான உயிர்மெய் விதியே, புதிய எழுத்துத் தோன்றுவதோ திரிவதோ மறைவதோ இல்லை).

3. விகாரப் புணர்ச்சி (Modified Combination)

இரண்டு சொற்கள் இணையும்போது நிலைமொழியிலோ வருமொழியிலோ அல்லது இரண்டிலுமே மாற்றங்கள் நிகழுமாயின் அது விகாரப் புணர்ச்சி எனப்படும். இது மூன்று வகைப்படும்:

• தோன்றல் விகாரம்: நிலைமொழியும் வருமொழியும் இணையும்போது புதிதாக ஓர் எழுத்துத் தோன்றுவது.
• எ.கா: தமிழ் + தாய் = தமிழ்த்தாய் ('த்' புதிதாகத் தோன்றியது).
• திரிதல் விகாரம்: நிலைமொழியும் வருமொழியும் இணையும்போது ஓர் எழுத்து வேறு எழுத்தாக மாறுவது.
• எ.கா: வில் + கொடி = விற்கொடி ('ல்' என்ற மெய் 'ற்' ஆகத் திரிந்தது).
• கெடுதல் விகாரம்: நிலைமொழியும் வருமொழியும் இணையும்போது ஓர் எழுத்து மறைவது.
• எ.கா: மனம் + மகிழ்ச்சி = மனமகிழ்ச்சி ('ம்' மறைந்தது).

சிறப்புக் குறிப்பு (ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட விகாரங்கள்):

இரண்டு சொற்கள் இணையும்போது ஒரே சொல்லில் ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட விகாரங்கள் நிகழ்வதும் உண்டு.

• சான்று: நாடகம் + கலை = நாடகக்கலை
• முதலில் 'நாடகம்' என்பதன் ஈற்றிலுள்ள 'ம்' மெய் மறைந்தது (கெடுதல் விகாரம்).
• அடுத்து 'க்' என்னும் மெய்யெழுத்து தோன்றியது (தோன்றல் விகாரம்).